Monday, June 19, 2017

"ಮಳೆ" ಒಂದು ನೆಪ

ನೀನು ನನ್ನ ಹಗಲುಗನಸು,
ಅದಕೆ ನನಗೆ ಇರುಳ ಮೇಲೆ ಮುನಿಸು
ಕ್ಷಮಿಸು, ಮತ್ತೆ
ಬೆಳಗಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತೇನೆ
ತಾರೆಗಳ ಎಣಿಸುತ.

ಕುಂಟೆ ಬಿಲ್ಲೆಯ ಸದ್ದು
ಈಗಲೂ ಕೇಳುತ್ತದೆ
ನಿನ್ನ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನೆ
ಕುಳಿತರೆ,
ಕಲ್ಲು ಉಜ್ಜಿ , ಬೆರಳ ಜಜ್ಜಿಕೊಂಡು
ನೀ ಅತ್ತಾಗ, ನಾನು ಅಳುತಿದ್ದೆ
ಆ ಕಲ್ಲ ಮೇಲಿನ ಮುನಿಸು
ಇನ್ನೂ ಹೋಗಿಲ್ಲ,
ಗಲ್ಲ ಜಾರಿದ ಕಂಬನಿ
ಒರೆಸಿದ ಈ ಕೈ
ನಿನ್ನ ಮರೆತಿಲ್ಲ.

ಮೊದ ಮೊದಲ
ಸಣ್ಣ ಮಳೆಗೆ
ತೆರೆದ ಕಾಗದದ ದೋಣಿಯ
ಕಾರ್ಖಾನೆ .
ಹೆಸರ ಬರೆದು,
ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಉಸಿರ ಎಳೆದು,
ಊದಿ ,ತೇಲಿಬಿಟ್ಟ
ಮೊದಲ ದೋಣಿ
ಈಗಲೂ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ
ನೆನಪಿನಂತರಾಳದ ಸಾಗರದಲಿ.

ನೀ ಶಾಲೆಗ ನನಗಿಂತ  ಬೇಗ ಹೋದರೆ,
ಹೂದೆನೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಲು
ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ
ಒಂದು ಸೊಪ್ಪಿನ ಕಡ್ಡಿ,
ಅದು ಸಂದೇಶ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ
ಮುಂದೆ ಆಗುವ
ನಿನ್ನ ಮುನಿಸಿನ, ಸಣ್ಣ ಜಗಳದ
ಸೂಚನೆ,
ನನ್ನ ಪೂರ್ತಿ ದಿನದ ಯಾತನೆ.

ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇ
ಎಲ್ಲೋ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟ ಸ್ಲೆಟು, ಬಳಪ.
ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ
ಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡ ಚಪ್ಪಲಿ,
ಬಿಸಿ ಬುತ್ತಿಯಲ್ಲಿ  ಅಮ್ಮಮಾಡಿದ
ಕೋಳಿ ಸಾರು ನಿನಗೆಂದು ಎತ್ತಿಟ್ಟು,
ಅಕ್ಕ ನನಗೊಂದು ದೇವರ ಬೊಟ್ಟು ಇಟ್ಟು
ಕಳುಹಿಸಿ ಕೊಡುವಾಗ
ನನ್ನ ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು ,
ನನಗೆ ನಿನ್ನ ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು !!!

ದಾರಿ ತುಂಬಾ ನಾನು ಒಂಟಿ,
ಹಾಗೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ
ನಿನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳ
ಅನುಸರಿಸಿ.
ನಿನ್ನ ಕೋಪ
ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ಶಾಪ,
ಕೋಳಿ ಸಾರಿಗು ತಣಿಯಲೊಲ್ಲದು,
ಮಣಿಯಲೊಲ್ಲದು.
ಸಂಜೆ ಮತ್ತೆ ಜೊತೆಗೆ ನಡೆದರೂ
ತೆರೆಯದ ತುಟಿ, ಶಬ್ದಗಳ ಮುಷ್ಕರ,
ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ ,ನಾನು ಕಾಯಬೇಕು ನಾಳೆ ನಿನ್ನ, 
ನಿನಗಿಂತ ಮುಂಚೆ ಬಂದು
ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸು ಎಂದು.

ನಿನ್ನಿಂದ ಎರವಲು ಪಡೆದ
ಕೈವಾರ  ಈಗಲೂ ಇದೆ.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೋಡುತ್ತೇನೆ,
ಅದರ ಮೊನೆ,
ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನಷ್ಟೆ ಚೂಪು.
ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿಯದಂತೆ
ನೆನಪ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಎದೆಯ
geometry boxನಲ್ಲಿ.

ಅಷ್ಟು ಬೇಗ
ದೊಡ್ಡವರಾದೆವು ಯಾಕೆ,
ಚಡ್ಡಿ ಬೆಳೆದು ಪ್ಯಾಂಟ್ ಆಯಿತು,
ನಿನ್ನ ಚಿಟ್ಟೆ ಚಿತ್ತಾರದ ಲಂಗ
ಬೆಳೆಯುದ ನಿಲ್ಲಿಸಿ
ಸಣ್ಣಗಾಯಿತು
ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಇದ್ದ ಹಳೆಯ ಫೋನ್
ತಂತಿ ಕಳೆದು ಕೊಂಡಿತು
ಎಡೆಯಕೊಂಡಿ,ಬದುಕ ಬಂಡಿ
ಯಾವುದೋ ತಿರುವುಗಳಲ್ಲಿ
ನುಣುಚಿಕೊಂಡಿತು,
ಕಳಚಿಕೊಂಡಿತು.

ಹೇ ಮೊನ್ನೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಗಳ ಜೊತೆ
ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ
ಹಾಕಿದ ಫೋಟೋ ನೋಡಿದೆ
ಮುದ್ದಾಗಿದೆ,
ನೀ ಎಂದೋ ಹೇಳಿದ
ಒಂದು ಮಾತು ಮತ್ತೆ ಕಾಡಿದೆ
ಇರಲಿ ಬಿಡು
ಮೌನ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ
ಮತ್ತೆ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಸುದ್ದಿ
ಮುದ್ರಿಸಲಿ ಯಾಕೆ!!

ಮತ್ತೆ ಮಳೆ ಬರುವಹಾಗಿದೆ,
ಈ ಬಾರಿಯ ಮಳೆಯ ಸೀಸನ್
ನಿನಗೆಂದು ಮೀಸಲು,
ಮತ್ತೆ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು
ಮಳೆಗೆ ನೆನೆಯುತ್ತಾ,
ಅಮ್ಮನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೋಳಿಸಾರು
ಮಾಡಿಸಬೇಕು
ಪಟ್ಟಿ ದೊಡ್ಡದಿದೆ. 

ಹ ಹೇಳಲು ಮರೆತೆ,
ನನ್ನ ಗೋಳು ಇದ್ದದ್ದೇ
ಮರೆತುಬಿಡು, 
ಅದು ನನಗೇ ಇರಲಿ,
ನೀನು, ನಿನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ
ರೈನ್ ಕೋಟ್ ತೆಗಿಸಿ ಕೊಡು,
ಅದರಲ್ಲಿ ಚಿಟ್ಟೆ ಚಿತ್ತಾರವಿರಲಿ.

-----------------------------------------------------------------ಸುಕೇಶ್ 

Friday, June 16, 2017

ತಪ್ಪು

ಆಸೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ
ನಿನ್ನ ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ  ಜಾರಿಕೊಳ್ಳಲು
ಚಿತ್ತಾರಗಳ ನಡುವೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಲು

ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಸಿಂಗಾರದ
ರಥದ ಬೀದಿ,
ಮನಸು ಮಾತ್ರ
ನೀ ನಡೆವ ತಿರುವುಗಳ
ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ

ಕಣಿವೆ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ
ದಾರಿ ತಪ್ಪುದು
ಜಾರಿ  ಬೀಳುದು ಸಹಜ
ಕಾರಣವೇನೇ ಇರಲಿ
ಕಾಣದೆ ನಿನ್ನ ಕೈ
ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ
ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇ !!!.

ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇ ,
ದೇವರ  ಪ್ರತಿಮೆ ಮುಂದೆಯೂ
ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ
ನಿನ್ನ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು
ನನ್ನ ತಪ್ಪು,
ಬೀಳೋ ಮಳೆಗೆ
ಅಂಗೈ ಒಡ್ಡಿ
ಮೈಮರೆತಿದ್ದು
ಬಹುಶ ನನ್ನ ತಪ್ಪು.

ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಜನ ಏನೇ ಅನ್ನಲಿ
ನನ್ನ ನಾನೇ ಮಾರಿಕೊಂಡು
ನಿನಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟದ್ದು,
ನನ್ನದಲ್ಲದ ತಪ್ಪಿಗೆ,
ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಣ್ಣ  ಮುನಿಸಿಗೆ,ಮೌನಕ್ಕೆ
ಕ್ಷಮಿಸು ಅಂದದ್ದು
ನನ್ನ ತಪ್ಪು .

ಆಸೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ
ಎಲ್ಲ ಸುಳ್ಳುಗಳ ನಂಬಿಕೊಳ್ಳಲು
ನಿನ್ನ ಕನಸುಗಳಿಂದ ಜಾರಿಕೊಳ್ಳಲು.

ಸುತ್ತಮುತ್ತ
ಸಿಂಗಾರದ ರಥಬೀದಿ
ಮನಸೇ ಕ್ಷಮಿಸು ನಡೆದದ್ದು
ನನ್ನದಲ್ಲದ ಹಾದಿ!!!


-----------------------------------------------------------------------------------ಸುಕೇಶ್ 

Saturday, February 18, 2017

ಊರ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೊಂಬೆಯೊಂದು ಇಷ್ಟವಾಯಿತೇಕೆ -೨

ಬೊಂಬೆ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋದ ಆ ಘಳಿಗೆ , ಅಮೃತ ಘಳಿಗೆ  . . . . . . . . . . . . . !!!!.

ಜಾತ್ರೆ ತೇರು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ನಾನಿನ್ನೂ ಬೊಂಬೆ ಅಂಗಡಿ ಮುಂದೇನೇ ಇದ್ದೆ, ಅದೇ ಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹಂಬಲ, ಒಂದಷ್ಟು ಗೊಂದಲದ ಜೊತೆ,

ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ, ಅಪ್ಪನ ಜೊತೆ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲ  ಯಾವುದೊ ಬೊಂಬೆಗೆ ಹಟ ಹಿಡಿದದ್ದು, ಜಾತ್ರೆಗೆಂದು ತಂದಿದ್ದ ಹೊಸಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲೇ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಉರುಳಾಡಿ ,ಅತ್ತು ರಂಪ ಮಾಡಿದ್ದು , ಸುಮ್ಮನಿರದ ನನ್ನ , ಅಪ್ಪ ಗದರಿಸಿ, ಹೆದರಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಾಗಿಸಿದ್ದು, ಎಲ್ಲರ ಮೇಲಿನ ಸಿಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಬಿಟ್ಟು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದ್ದು, ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಊರ ಜಾತ್ರೆಯ ಬೀದಿ ಹಾಗೆ ತೇಲಿ ಹೊಯ್ತು.

ಯಾರದೋ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಬೊಂಬೆ ಕಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ಎದೆ ಮೆಲ್ಲ ನಲುಗುತಿತ್ತು . . . . . .

ಈಗ ಹಾಗೆ ಮತ್ತೆ ಅತ್ತು ರಂಪ ಮಾಡಿದರೆ ???.

ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ ನಾನು , ಏನೋ ಕಂಡು ತಡಬಡಿಸಿ ಎದ್ದು , ಕಣ್ಣುಜ್ಜಿ ನಿನ್ನ ಕಂಡಾಗ , ಕಣ್ಣ ರೆಪ್ಪೆಗಳು ಮುಚ್ಚದೇ ಹಾಗೇ ನೋಡುತಿದ್ದವು. ಇಷ್ಟು ದಿವಸ ಎದೆಯ ಸೂತ್ರ ಹಿಡಿದು ಕಾದದ್ದು ಬಹುಶ ನಿನಗೇ ಇರಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುತಿತ್ತು .

ಊರ ಬೀದಿಯಲ್ಲೇ
ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ ಹಾಗೆ,
ಮನಸು ದಿಕ್ಕು ಕೆಟ್ಟು ಕಂಗಾಲು,
ಸೂತ್ರವಿರದೆ ಹಾರಿತೆಲ್ಲೋ
ಹೃದಯ ಯಾಕೋ
ಸಣ್ಣ ದಿಗಿಲು .


ಒಂದೆರಡು ದಿನದ ಹಿಂದೆ ಚಂದಿರ ಮೈ ತುಂಬಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ , ಬಾನ ತುಂಬಾ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಕಳೆ, ಭೂಮಿ ಉಸಿರ ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದು ಆ ಘಳಿಗೆಗೆ ಕಾಯುತಿತ್ತು.

ನೀ ನನಗಿಷ್ಟವಾದ ಬಟ್ಟೆ ಉಟ್ಟು ಬಂದ ದಿನ ನಾ ನಿನಗೆ  ಕಾದಂತೆ . . . . . . . !!.

ಈ ಸಂಜೆ ಯಾಕೋ ತುಂಬಾ ಮೆಲ್ಲನೆ ಜಾರುತ್ತಿತ್ತು, ಬಾನ ತುಂಬಾ ಹಾರೋ ಹಕ್ಕಿ, ಮರಳಿ ಗೂಡು ಸೇರೋ ಬಯಕೆ,ಪುಟ್ಟ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಕಾವೇರುವ ಮೊಟ್ಟೆ.
ಪಡುವಣ ಕಡಲಿನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಕಾಲು ತೊಳೆಯುತಿದ್ದ ಹಗಲಿಡೀ ಗಾರೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಸೋತು, ನೀರಿನ ತುಂಬಾ ಮಣ್ಣಿನ ಬಣ್ಣ.

ಒಂದು ಪೇಲವ ಮೌನ, ಮಾತಿನ ಕೊರತೆ, ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಶಬ್ದಗಳ ಒರತೆ, ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದು ಅಂದು ಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದರೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಬರೆಯ ಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ. ಕರಗುವ ಸಮಯದ ಜೊತೆ ಕೊರಗುವ ನೆನಪು, ನೀ ನೆಪ .. .. . . .. . . .!!!!.

ಮಾತ ನಡುವಿನ
ಪುಟ್ಟ ಮೌನ,
ಬಿಡುವೆ ಇರದ
ಧ್ಯಾನ,
ಕ್ಷಣಿಕಕಾದರು
ಸೋಲಲೊಲ್ಲದೆ
ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಮನ.


ಇರುಳ ಚಾದರ ಭೂಮಿ ತುಂಬಾ ಯಾರೋ ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ಅವಸರ ಅವಸರವಾಗಿ. ಪುಟ್ಟ ಗುಬ್ಬಿ ಹಕ್ಕಿ ಆಗಲೇ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿತ್ತು ,ಕಣ್ಣ ತುಂಬಾ ಕನಸು, ಒಣಗಿದ ಕಣಗಿಲೆಯಲ್ಲೊ ಮಧು ಮಕರಂದ ಸಿಕ್ಕಿದಂತೆ,

ಕನಸೇ ಮುಂಜಾನೆಗೆ ಭರವಸೆ. ಹಕ್ಕಿ ಬೆಳಗೆದ್ದು ಕಣಗಿಲೆ ಮರ ಹುಡುಕಬಹುದೇನೋ ... . . . .!!!

ಬಿದ್ದ ಕನಸುಗಳ
ಸಾಲು ಸಾಲು,
ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವು
ನಿನ್ನದೇ ಸಿಂಹಪಾಲು.
ಎದ್ದ ಕೂಡಲೇ ಕಣ್ಣುಜ್ಜಿ ಕೊಂಡರೆ,
ಕಣ್ಣ ಪರದೆ ತುಂಬಾ ಬಣ್ಣ
ಯಾರೋ ಚೆಲ್ಲಿ,ಸ್ವಲ್ಪ ಒರೆಸಿ ಹೋದಂತೆ,
ಗೋಜಲು, ಗೋಜಲು
ಇದು ಪ್ರತಿ ದಿನದ ಮಾಮೂಲು.


ಸುಮ್ಮನೆ ಹಾಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ, ಬೊಂಬೆ  ಬಿಂಬ ತೇಲಿ ಬಂತು, ಎಂದಿನಂತೆ. . ... . . . . .. !!. ಜಾಸ್ತಿ ನೋಡುವ ಆಸೆ , ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ,ಮನಸು ನಿನ್ನ ಸುತ್ತಲೇ ಸಮಾಧಿಯಾಗಿತ್ತು, ಕಾರಣಗಳಿಗೆ ಶಬ್ಧ, ವ್ಯಾಕರಣಗಳ ಸೇರಿಸಿ, ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟರೆ , ಬರೆದರೆ, ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲ  ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ. ಎದೆಯ ಕರ್ಟನ್ ತೆಗೆದು ಬಿಟ್ಟಂತೆ.!!

ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚಿದರೆ
ಕಣ್ಣ ಪರದೆ  ಮೇಲೆ
ನೀನೇ ರಂಗನಾಯಕಿ.
ಕಣ್ಣ ತೆರೆಯಬೇಕು
ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ
ನಾ ಕನಸಿನಲೇ ಪರಮ ಸುಖಿ.


bottom ಲೈನ್ ,

ಜಾತ್ರೆ ತುಂಬಾ ತಿರುಗಿ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಬಂದೆ. ಅದೇ ಅಂಗಡಿಗೆ, ಬೊಂಬೆ ಅಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಖಾಲಿ ಜೇಬಿನೊಳಗೆ ಖಾಲಿ ಕೈ, ನಿಂತು ಹಾಗೇ ನೋಡುತಿದ್ದೆ, ಬೊಂಬೆಯ ಕಡೆಯದೊಂದು ಚಿತ್ರ ಎದೆಯೊಳಗೆ ಅಚ್ಚು ಒತ್ತುವ ತವಕದೊಂದಿಗೆ. ಅಂಗಡಿಯ ಮಾಲೀಕ ಎಲ್ಲ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು, ಜಾತ್ರೆ ಮುಗಿಸಿ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡುವ ಅವಸರದಲ್ಲಿದ್ದ,

ಬೊಂಬೆ ಮತ್ತೆ ಅಂಗಡಿಯವನ ಚೀಲ ಸೇರಿತ್ತು. ನಾ ಜಾರೊ ಕಂಬನಿ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು , ಖಾಲಿ ಜೇಬಿನಿಂದ ಕೈ ಎಳೆದು ಕೊಂಡೆ.

ಎದೆಯ ಕೊಳದಲಿ
ಬಗ್ಗಿ ನೋಡಿದರೆ
ಕಣ್ಣಿಂದ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದ
ಕಂಬನಿಗೆ ,
ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಮೆಲ್ಲ
ಚದುರುತಿತ್ತು.

ಜಾತ್ರೆ ಮುಗಿದಿತ್ತು, ನಾ ಮುಂದಿನ ವರುಷ ಬೊಂಬೆ ಕೊಳ್ಳಲು ದಿನ ಎದುರು ನೋಡುತಿದ್ದೆ. ಖಾಲಿ ಜೇಬಿನ ತುಂಬಾ ಒಂದಷ್ಟು ಹಣ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ.

ಜಾತ್ರೆ ಮತ್ತೆ ಬರುವುದು . . . . . . . . . . . . . . .  . .  .!!!!!!





.....................................................................................................................ಸುಕೇಶ್


Monday, February 6, 2017

ಅಂತರಾತ್ಮ

ಬೀಳೋ ಮುಂಚೆ
ಹೇಳೋ ಕೋಲು
ತಿಳಿದೋ
ತಿಳಿಯದೆಯೋ
ಮತ್ತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತೇನೆ
ಸರಿಯಾಗಿ ದಾರಿ ಹೇಳು.

ಸಣ್ಣ ಸದ್ದು
ನನಗಷ್ಟೇ ಕೇಳುತ್ತದೆ
ಎದೆಯ ಬಡಿತಕ್ಕಿಂತಲು
ಮೆಲ್ಲಗೆ.
ಕ್ಷೀಣ ಕಿವಿ,
ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ
ಗೌಜು ಗದ್ದಲದ ನಡುವೆ
ತಡವರಿಸಿ, ಎದ್ದು ಬಿದ್ದು
ನಡೆಯುದು ಎಲ್ಲಿಗೆ.

ಬೆಳಕ ಕಿಡಿ ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚಿದರು
ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ
ಬಹು ದೂರ ಪಯಣ
ವಿರಮಿಸೋಣವೆಂದರೆ
ಕಿಡಿ ಆರಿ ಹೋಗುವ ಭಯ.

ಕಿರಿದು ದಾರಿ
ಎಲ್ಲ ಮುಗಿದು
ಕೊನೆಗೆ  ನಿಂತರೆ,
ಸರಿದ ದಾರಿಯ ತುಂಬಾ
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಮೈಲು ಕಂಬ.
ಹಾರೋ ಹಕ್ಕಿ, ಖಾಲಿ ಗೂಡು,
ಬದುಕು ಕೊನೆಯಿಂದ
ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾರಂಭ.

ಎಲ್ಲ ಎಲ್ಲೆಯ ಮೀರಿ
ಬರದ  ನಾಳೆಯ,
ಇರದ ನಿನ್ನೆಯ ,
ಮರೆತ ಇಂದಿನ
ತುಂಬಾ ನನಗಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದು
ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು,
ಅದೆಷ್ಟೆನ್ನುದು ನನಗಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು.


ದಾರಿ ಹೇಳೋ ಕೋಲು,
ಎದೆಯೊಳಗಿನ ಸಣ್ಣ ಸದ್ದು
ಕಣ್ಣ ಕಿಡಿ,
ಬಿಡದೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಕು
ದಯವಿಟ್ಟು ದಾರಿ ಬಿಡಿ .

Monday, January 30, 2017

ಜಾತಿ

ನಾ ಹುಟ್ಟುವಾಗಲೇ
ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು,
ನನ್ನ ಸುತ್ತಲೇ
ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿತು.
ಪರದೆ ಮೇಲೆ ಯಾರೋ
ಸಣ್ಣಗೆ ಎಳೆದ ಗೆರೆ
ಅಳಿಸದೆ ಪರಿಧಿಯಾಯಿತು .

ಸುತ್ತಣ ಗೋಡೆ,
ಕೆಡವಿದಷ್ಟು ಕಟ್ಟೋ ಮಂದಿ,
ಹಾರೆ ಗುದ್ದಲಿಗಳ ಮೇಲೆ
ಹಾರೋ  ವಿಭಜನೆಯ ಪತಾಕೆ.
ಹಾಹಕಾರಗಳ ನಡುವೆ,
ಆಹಾರ ಬೇಯಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು
ಅವರವರು, ಅವರವರ ಮತಕ್ಕೆ .

ಕಾಣದ ದೇವರುಗಳಿಗೆ
ಕೈ, ಕಾಲು, ಕಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟು
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಆಯಿತು.
ಅವ ಏನು ಮಾಡಿಯಾನು
ಪೂಜಿಸಲೊಂದು ಜಾತಿ,
ಬೇಡಲೊಂದು .
ಎಂದೂ ಮುಗಿಯದ ಇಷ್ಟಾರ್ಥ!!.

ಅಂದು ಗುರು ಹೇಳಿದ್ದ
ಒಂದೇ ಜಾತಿ,ಮತ,ಕುಲ.
ನಾವು ಕೇಳಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ,
ಗುರುವಿನ
ಗುಲಾಮನಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು
ಮೀಸಲಾತಿ,
ಹೀಗೇ ಆದರೆ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ
ಪೂರ್ತಿ ಅವನತಿ.!!!

--------------------------------------------------------ಸುಕೇಶ್ 


Sunday, January 22, 2017

ಊರ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೊಂಬೆಯೊಂದು ಇಷ್ಟವಾಯಿತೇಕೆ.......


ಸಣ್ಣ ಟೇಬಲ್ ನ ಎದುರು ಕೂತು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೇ ನೋಡುತಿದ್ದೆ , ಕಣ್ಣ ಬಿಂಬದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ. ಆ ನಿನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕಣ್ಣುಗಳು ರಾತ್ರಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಾಗ ನನ್ನದು ಒಂದು ಕನಸು ಬಂದಿದ್ದರೆ !!,ಆ ಕನಸಿಗೆ ನೀನು ನಿನಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಮುಗುಳ್ನಗಿದ್ದರೆ!!. ಯಾಕೋ ಎದೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು ನನ್ನದಲ್ಲದ ಕಲ್ಪನೆಗೆ.

ಹೌದು ಹಿಂದೆ ಎಂದೋ ನಿನಗೆಂದು ಬರೆದ ಕವಿತೆ ಯಾಕೋ ಆಪ್ತವಾಯಿತು ,

ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ
ಚಂದಿರ ಸಿಂಗರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ
ನಿನ್ನನೇ ಅನುಕರಿಸಿ,
ಕೆನ್ನೆ ಕೆಂಪು, ಕಣ್ಣ ಹೊಳಪು
ಜೋಪಾನ , ಕದ್ದು ಬಿಟ್ಟಾನು
ನಿನ್ನ ಯಾಮಾರಿಸಿ.

ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ನಿನ್ನನೇ ಹುಡುಕುದು, ನಿನ್ನೊಂದಿಗಿರಲು ಹಾತೊರೆಯುದು ಯಾಕೋ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ. ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಶುರುವಾದ ಮಾತು, ಪರಿಚಯದ ಮುಗುಳ್ನಗು ,  ನನ್ನ ಒಂಚೂರು ಬಿಡದೆ ಕಾಡಿದ್ದೇಕೆ? ಸುತ್ತ ನಿಯಮಗಳ ಬಲೆ ಹೆಣೆದು ಅದರೊಳಗೇ ಬದುಕುತಿದ್ದ ನಾನು ಎಲ್ಲ ನಿಯಮಗಳ ಗಾಳಿಗೆ ತೋರಿ ನಿನ್ನ ಬಯಸಿದ್ದೇಕೆ? . ಪ್ರತೀ ಸಲ ಸೋಲುತ್ತೇನೆ ನಿನ್ನ ಎದುರು, ಪ್ರತೀ ಮೌನಕ್ಕೋ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ ............

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಾತಿಗಿಂತ ಮೌನವೇ ಹಿತವೆನಿಸುತ್ತದೆ, ನನಗೆ ನೀ ಹೇಳದ ಮಾತುಗಳ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು. ನಿನ್ನ ಪ್ರತೀ ಮಾತಿಗೂ, ಮೌನಕ್ಕೋ ಕವಿತೆ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ, ನೀ ಒಲ್ಲೆ ಅನ್ನದಿದ್ದರೆ !!!.

ಮೌನ
ಕಣಿವೆ
ಮಾತು
ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ.

ದೊಡ್ಡದಾಗಿ possessiveness ಕಾಡುತ್ತದೆ, ನೀನೇ ಬೇಕು ಎಂಬ ಹಂಬಲದ ಜೊತೆ. ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾನೇ ಇರಬೇಕು,ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತು,ಯೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೂ ಪಾಲಿರಬೇಕು ,ಗೊತ್ತು ಆಸೆ ಚಿಕ್ಕದಲ್ಲ, ಆದರೊ ನನ್ನ ಜೊತೆ ನಾನೇ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ ನಿನ್ನ ಗೆಲ್ಲುವ ನೆಪಕ್ಕೆ.ಮತ್ತೆ ಸೋಲುತ್ತೇನೆ,ನಗುತ್ತೇನೆ,ಅಳುತ್ತೇನೆ . ಭ್ರಮೆಗಳಿಗೆ ಕ್ಷಮೆಯೆಲ್ಲಿ ???!!.

ಒಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿಬಿಡು ,ನಿನಗೆ ನೀನೆ. ಹೀಗೇ ನನ್ನ ಹಾಗೆ ನಿನಗೂ ಆಗಿದೆ ಎಂದು . ಹಿತವೆನಿಸಬಹುದು ನಿನಗೂ, ನನಗು.


ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕ ಹೊರಟರೆ, ನನ್ನ ನಾ ಕಳೆದು ಕೊಂಡೇನು. ಅದಕ್ಕೆ ಇರಬೇಕು ನಾ ನನ್ನೊಳಗೆ ಗುದ್ದಾಡುದು, ಒಂದು insecure feeling ಗೆ. ಎಲ್ಲ ನಿಯಮಗಳು ನಿನ್ನೆದುರು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಜಾರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ , ಯಾರನ್ನೂ , ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳದ ನಾನು , ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಸಲ ಬೇಕಾದರೂ ಕೇಳಿಯೇನೂ . ತಿರಸ್ಕಾರ, ನಾಚಿಕೆ , ಅವಮಾನಗಳಿಗೆ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ.


ತುಂಬಾ ಸಲ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲೇ ಬಾರದೆಂದು, ಆದರೊ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಸಮಯಗಳ ನಿನಗೆಂದು ಮಾರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಖಾಲಿಯಾದ ಸಮಯದ ಜೋಳಿಗೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದಷ್ಟು ನೆನಪ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಮುಂದೊಂದು ದಿನ , ನೀನೇ ಇರದ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮೆಲುಕು ಹಾಕಲು.

ಖಾಲಿ ಜೋಳಿಗೆ ತುಂಬಾ
ನಿನ್ನ ನೆನಪು.
ಕೆಲವು ಕಪ್ಪು,
ಹಲವು ಬಿಳುಪು.

ನೀನು ಬಣ್ಣಗಳ ಕುಂಚ ಕೊಟ್ಟು ನೋಡು, ನಾ ಬದುಕ ಚಿತ್ರಗಾರ, ಪ್ರತೀ ಸಲ ಸೋಲುವವಗೆ ಬದುಕ ಗೆಲ್ಲುದು ಗೊತ್ತು. ನಮ್ಮದೆನ್ನುವವ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ನಾನೇ ಕಾವಲುಗಾರ, ದಂಡನಾಯಕ. ನಿನ್ನ ಕಾಯುದು, ಕನಸ ಆಯುದು ನನ್ನ ನಿತ್ಯ ಕಾಯಕ!!!!!.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ,

ಊರ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೊಂಬೆಯೊಂದು ಇಷ್ಟವಾಯಿತು,ಇಷ್ಟವಾದದ್ದು ಅದರ ಅಂದ ಚಂದಕ್ಕಲ್ಲ, ಬೊಂಬೆ ಮಾರುವವ "ಸಾರ್ ಇದು ತಗೊಳ್ಳಿ ಚಂದವಿದೆ " ಎಂದು ಹೇಳಿದನೆಂದು ಅಲ್ಲ. ಕಾರಣವೇನೇ ಇರಲಿ ,ಬೊಂಬೆಯನೇ ನೋಡಿದೆ, ಕಣ್ಣ ಬಿಂಬದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ. ತೇಲೋ ಪುಟ್ಟ ಕಂಗಳಲಿ ದಿನಾ ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನನ್ನನ್ನು. ಜಾತ್ರೆ ಮುಗಿವ ಮೊದಲು ಹುಡುಕೋಣವೆ ಜೊತೆಗಿನ್ನು . . . . . . . .. . . . !!!!

ಬೋಂಬೆ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋದ ಆ ಘಳಿಗೆ , ಅಮೃತ ಘಳಿಗೆ  ...............!!!

ಜಾತ್ರೆ ತೇರು ಮುಂದುವರಿಯುದು ...................................





Yours

Sush
















Saturday, January 14, 2017

ಚಿತ್ರ ಬರಹ -೩


ಈ ಲೇಖನ ಬರೆಯೋಕೆ ಯಾಕೋ ಸ್ವಲ್ಪ ನಾಚಿಕೆ ಆಗುತ್ತದೆ,ಸಣ್ಣದಾಗಿ guilt ಕಾಡುತ್ತದೆ ಎಲ್ಲೋ ಯಾರದೋ ಹಸಿವಿನ ಕೂಗು, ಪುಟ್ಟ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಚೀರಾಟ ಕೇಳಿದಂತೆ,ಕೊನೆಯ ಉಸಿರು ಎಳೆಯಲು ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಯಾರೋ ಮತ್ತೆ ತೆರೆಯದೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.

ನಾನು ದುಡಿದದ್ದು, ಎಷ್ಟು ಬೇಕಾದರೂ ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ,ಎಷ್ಟು ಬೇಕಾದರೂ ವೇಸ್ಟ್ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಏನಿವಾಗ ?? ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಹೀಗೇ ಅಂದುಕೊಂಡು ಹೋಟೆಲ್,ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡಿದೆಷ್ಟು?. ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ ಪಕ್ಕದ ಬೀದಿಯಲ್ಲೇ ಯಾರೋ ದಿನ ಪೂರ್ತಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಊಟಮಾಡದೆ,ಬೇಡಿದವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬೈಸಿಕೊಂಡು , ನಿತ್ರಾಣದಿಂದ ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿರಬಹುದು.

ಯಾರು ಹೊಣೆ? ನಾವೇ, ಇನ್ನಾರು?? ದೇಶ ಸ್ವತಂತ್ರಗೊಂಡು ಇಷ್ಟೊಂದು ವರ್ಷವಾದರೂ ನಮಗೆ, ದಾರಿದ್ರ್ಯ,ಹಸಿವು,ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರದ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಂಥವರು ನಾವು smart city , cashless ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತೇವೆ . ರಾಜಕೀಯ, ಸಿನೆಮಾ, ಕ್ರಿಕೆಟ್, ಹಾಳು ಮೂಳು ಸುದ್ದಿಗಳ  ಸದ್ದಿನ ಜೊತೆ ಯಾರದೋ ಹಸಿವಿನ ಚೀರಾಟ ನಮಗೆ ಕೇಳುದೇ ಇಲ್ಲ.

ನಿಮಗೊಂದು ಆತಂಕ ಪಡಬೇಕಾದಂಥ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತೇ, ನಮ್ಮ ದೇಶ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲೇ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರ ಹೊಂದಿರುವ ದೇಶ ,ಒಟ್ಟು ೧೯೪ ಮಿಲಿಯನ್ ಗೂ ಜಾಸ್ತಿ ಜನ ತುತ್ತು ಅನ್ನಕ್ಕೂ ಗತಿಯಿಲ್ಲದೆ (ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ) ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ೭೯೫ ಮಿಲಿಯನ್ ಜನ ಒಂದು ಹೊತ್ತಿನ ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ನಾಳೆ ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತಿನ್ನದೇ ಉಳಿದ ಆಹಾರ ಬಿಸಾಡುವಾಗ ಈ ಅಂಕಿಅಂಶವನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಇಸ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ನೋಡಿದರೆ ನೀವು ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳುತ್ತೀರಿ.

ದೇಶದ ಒಟ್ಟು 15% ಜನ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಸುಮಾರು 30% ಮಕ್ಕಳು ಕಡಿಮೆ ತೂಕ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.
3000 ಮಕ್ಕಳು ಆಹಾರದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ದಿನಾ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
(ಮೇಲಿನ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು India state hunger index ಮತ್ತು Global hunger index ನಿಂದ )

ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಥಿಯೋಪಿಯಾ ಮತ್ತು ಸೂಡಾನ್ ದೇಶಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಜಾಸ್ತಿ ಜನ ಹಸಿವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ನಾಚಿಕೆ ಆಗಬೇಕಾದದ್ದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರಿದ ದೇಶ ಎಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ,ಯಾವುದೋ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಸುರಿಯಲು ಹಾಲು,ಮೊಸರು ಇದೆ,ಇನ್ನಾವುದೋ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಇಡಲು ಬೆಣ್ಣೆ , ತುಪ್ಪ, ಹಣ್ಣು ಹಂಪಲುಗಳಿವೆ,ಹೋಮ ಹವಣಗಳಿಗೆ ಸುರಿಯಲು ದವಸ ಧಾನ್ಯಗಳಿವೆ,ಆದರೆ ಅದೇ ಗುಡಿಗಳ ಮುಂದೆ, ಇನ್ನಾವುದೋ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ , ಎಲ್ಲೋ ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಹುಳಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿರುವ ಜೀವಗಳ ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ,

 ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಇದೆ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಸತ್ತರೆ ನಮಗೇನೂ..... !!

ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ ದೇಶದ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ನಾವೂ ಒಂದಷ್ಟು ಹೊಣೆ ಅನ್ನಿಸುದಿಲ್ಲವೆ. ನಾವು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ನಿಯಮಗಳು , ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯದ ಕಿತ್ತಾಟ, ದಿನಾ ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನೇ ಹಬ್ಬಿಸುವ ನಮ್ಮ news channel ಗಳು,ನಮ್ಮ ಉಡಾಫೆ ಧೋರಣೆಗಳು, ಎಲ್ಲೋ ಒಂದುಕಡೆ ನಾವೇ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತು ತಲೆಬಾಗಿಸ ಬೇಕಾಗ ಬಹುದು.

ಜನರಿಗೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಉಚಿತ ಒದಗಿಸಲು ಯೋಚಿಸುವ ಸರ್ಕಾರ, ಮೊದಲು ಜನರ ಹಸಿವು ನೀಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ವರ್ಷ ವರ್ಷ ಸಿನಿಮಾ ನಾಯಕ ನಾಯಕಿಯರ, ರಾಜಕೀಯದವರ ಕರೆಸಿ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಲದು, ಜನರ, ಕೈಲಾಗದವರ ಕಷ್ಟ ಅರಿತು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಶೇಖರಣಾ ಘಟಕಗಳಿಲ್ಲದೆ ಎಷ್ಟೋ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಹಾಳಾಗುತ್ತಿವೆ ,ಸಮರ್ಪಕವಾದ ಪೂರೈಕೆಯ ವಿಧಾನಗಳಿಲ್ಲದೆ ಅರ್ಧದಲ್ಲೇ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿವೆ ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯಾಗ ಬೇಕು .ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಯುವ ಜನಾಂಗದ ಸಮರ್ಪಕ ಬಳಕೆಯಾಗ ಬೇಕು. 

ನಾವು ಮನುಷ್ಯರು, ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಒಂದೇ, ಹಂಚಿ ತಿನ್ನ ಬೇಕಾದವರು. ಕಿತ್ತಾಡಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಒಂದಾದರೆ ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ಮನೋಬಲವಿದ್ದರೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆಯಬಹುದು.

ಗಾಂಧೀಜಿ ಎಲ್ಲೋ ಹೇಳಿದ ಮಾತು “Be the change you want to see in the world.” 

Are you????.

ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ......... 



.......  . . . . . . . . . . . .. .. . . . . . . .. . . . . . . .. ಸುಕೇಶ್ 

"ಮಳೆ" ಒಂದು ನೆಪ

ನೀನು ನನ್ನ ಹಗಲುಗನಸು, ಅದಕೆ ನನಗೆ ಇರುಳ ಮೇಲೆ ಮುನಿಸು ಕ್ಷಮಿಸು, ಮತ್ತೆ ಬೆಳಗಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತೇನೆ ತಾರೆಗಳ ಎಣಿಸುತ. ಕುಂಟೆ ಬಿಲ್ಲೆಯ ಸದ್ದು ಈಗಲೂ ಕೇಳುತ್ತದೆ ನಿನ...